Facebookหน้าแรก|บุคลากร|ข่าวประชาสัมพันธ์|เอกสารดาวน์โหลด|บทความและผลงานวิชาการ|ภาพกิจกรรม|วิดีโอกิจกรรม|สมุดเยี่ยม|แผนที่view 82481 View view 34.238.194.166 rss feed
 
 
หัวเรื่อง : สิ่งแวดล้อมในโรงเรียน  บันทักเมื่อ 30/06/2016 13:31 น.

 สิ่งแวดล้อมในโรงเรียน

 

             การเก็บข้อมูลด้านปฐมภูมิจากการสังเกตและสำรวจสิ่งแวดล้อมโดยรอบบริเวณโรงเรียน และผู้วิจัยได้นำข้อมูลมาสังเคราะห์ ได้ดังต่อไปนี้

             1. สิ่งก่อสร้าง 

                 สิ่งก่อสร้างจำแนกเป็น 2 ประเภท ประกอบด้วย

    1.1 อาคารเรียนแบบมาตรฐาน มี 4 อาคาร ได้แก่

                             1.1.1 อาคารเรียนแบบ พย.01 จำนวน 2 หลัง 8 ห้องเรียน

                             1.1.2 อาคารเรียนแบบ สปช. 102/25 จำนวน 1 หลัง 3 ห้องเรียน

                             1.1.3 อาคารเรียนแบบ สปช. 105/26 จำนวน 1 หลัง 8 ห้องเรียน

                             1.1.4 อาคารเรียนแบบ สปช. 105/29 จำนวน 1 หลัง 4 ห้องเรียน

               1.2 อาคารประกอบ มี 5 อาหาร ได้แก่

                   1.2.1 อาคารอเนกประสงค์ จำนวน 1 หลัง 1 ห้องเรียน

1.2.2 อาคารอเนกประสงค์โรงอาหาร จำนวน 1 หลัง

1.2.3 อาคารห้องสมุด จำนวน 1 หลัง

1.2.4 บ้านพักครู จำนวน 2 หลัง 4 ห้องนอน
         1.2.5 ห้องน้ำห้องส้วม จำนวน 2 หลัง 10 ห้อง และห้องน้ำห้องส้วมในห้องเรียนอีก 12 ห้อง

           2. สภาพชุมชนและธรรมชาติวิถีชีวิต

              2.1 สภาพชุมชน

                   ข้อมูลชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่นและแหล่งเรียนรู้ในชุมชนรอบโรงเรียนเป็นชุมชนชนบทและเป็นชุมชนขนาดใหญ่ มีประชากรประมาณ 4.750 คน บริเวณโดยรอบโรงเรียนเป็นทุ่งนา ลำเหมือง และชุมชนหมู่บ้านปิน บ้านกลาง บ้านหลวง บ้านป่าซางคำ และบ้านสบทราย อาชีพหลักของชุมชน ได้แก่ เกษตรกร ช่างไม้ ค้าขาย รับราชการ ตัดเย็บเสื้อผ้า ลูกจ้าง และอาชีพรับจ้างทั่วไป ประชาชนส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับมัธยม ศึกษาตอนปลาย และมีฐานะพออยู่พอกิน ประชาชนมีความขยันขันแข็งในการประกอบอาชีพ แต่มีข้อจำกัดในพื้นที่ทำกินซึ่งอยู่นอกระบบชลประทาน จึงประกอบอาชีพเสริมด้วยการทำไม้กวาดดอกหญ้า ต้มกลั่นสุราจำหน่าย และขายก๋วยเตี๋ยว หรือขายอาหารตามสั่งทั้งคาวหวาน

           ประชาชนนับถือศาสนาพุทธ มีพุทธสถาน (วัด) 3 แห่ง วัดแห่งแรกคือ วัดหลวง ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ ประชาชนที่ไปประกอบพิธีทางศาสนาเป็นชาวบ้านหลวง หมู่ที่ 1 บ้านกลาง หมู่ที่ 9 และบ้านป่าซางคำ หมู่ที่ 10 ส่วนวัดบ้านปิน ประชาชนที่ไปประกอบพิธีกรรมทางศาสนา คือ ประชาชนชาวบ้านปิน 

           ศิลปวัฒนธรรมประเพณีในชุมชน ได้แก่ ประเพณีบรรพชา–อุปสมบท ประเพณีขึ้นบ้านใหม่ ประเพณีแต่งงาน ประเพณีทานข้าวสลาก และมีพิธีกรรมความเชื่อของประชาชนในชุมชน เช่น การสืบชะตา การสะเดาะเคราะห์ การเลี้ยงผีเมือง ผีเจ้าพ่อข้อมือเหล็ก ผีฝายน้ำปี้ ผีเจ้าพ่อวงแดง ฯลฯ  

           ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เด่นที่สุดคือค่าวซอ การนำไม้สักมาแปรรูปเป็นของใช้ เช่น โต๊ะ เก้าอี้ และการทำไม้กวาดดอกหญ้า เป็นต้น มีปราชญ์ชาวบ้านผู้ทรงคุณวุฒิที่โรงเรียนเชิญมาให้ความรู้แก่ครูและนักเรียนในเรื่องค่าวซอ และการทำไม้กวาดดอกหญ้า มีแหล่งเรียนรู้ในชุมชน คือบริเวณทุ่งนาโดยรอบโรงเรียน สถิติการใช้ 10 ครั้ง/ปี ดงก้นฝาย สถิติ 5 ครั้ง/ปี วัดบ้านปิน สถิติการใช้ 5 ครั้ง/ปี วัดบ้านหลวง สถิติการใช้ 5 ครั้ง/ปี  วัดพระธาตุดอยแก้ว สถิติการใช้ 2 ครั้ง/ปี ที่ว่าการอำเภอเชียงม่วนสถิติการใช้ 3 ครั้ง/ปี สำนักงานเทศบาลตำบลเชียงม่วน  สถิติการใช้ 4 ครั้ง/ปี  

               2.2 ธรรมชาติวิถี

                              ลักษณะธรรมชาติวิถีรอบโรงเรียนชุมชนบ้านหลวง ที่จะกล่าวถึงประกอบด้วย 5 ประเด็น ดังนี้

                  2.1.1 ลักษณะทางภูมิประเทศ  ลักษณะธรรมชาติวิถีรอบโรงเรียนชุมชนบ้านหลวง ประกอบไปด้วย ทุ่งนา และลำน้ำเหมือง บริเวณโดยรอบทั่วๆ ไปเป็นพื้นที่ราบ เหมาะแก่การเพาะปลูก

           ทุ่งนา ทางด้านทิศตะวันตกของโรงเรียนตลอดแนวกว้างจนถึงเขตตำบลบ้านมาง มองดูไกลสุดลูกหูตา เป็นทุ่งนาของชาวบ้านในอำเภอเชียงม่วน ในช่วงตั้งแต่กลาง เดือนมิถุนายน ฝนเริ่มตกชาวนาจะเริ่มไถหว่านกล้า และดำนาในเดือนกรกฎาคม พอถึงเดือนตุลาคมข้าวเริ่มออกรวง และเดือนพฤศจิกายนข้าวเหลืองอร่ามเต็มท้องทุ่ง ปลายเดือนก็เก็บเกี่ยว ต้นเดือนธันวาคมชาวนาเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้ว ที่นาเริ่มว่างเปล่าชาวบ้านจะปลูกหอม กระเทียม ผักชี ผักกาด ถั่วเหลือง ถั่วเขียว ข้าวฟ่าง ข้าวโพด ถั่วฝักยาวฯลฯ หมุนเวียนกันไปตลอดปี

           ลำน้ำเหมือง บริเวณโรงเรียนทางด้านทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศใต้ ตลอดแนวรั้วของโรงเรียนล้อมรอบไปด้วยลำน้ำเหมืองสาธารณะ ซึ่งชาวบ้านและโรงเรียนได้อาศัยน้ำในการทำนา ทำสวน และใช้รดแปลงเกษตรของนักเรียนตลอดทั้งปี ซึ่งลำน้ำเหมืองแยกมาจากแม่น้ำสายสำคัญของตำบลเชียงม่วน นั่นคือแม่น้ำปี้ ซึ่งต้นน้ำอยู่ที่หมู่บ้านปี้ อำเภอบ้านหลวง จังหวัดน่าน แม่น้ำปี้จะไหลผ่านตำบลเชียงม่วน โดยหลายหมู่บ้านที่เป็นเขตบริการของโรงเรียนได้ใช้ลำน้ำปี้ในการเกษตรกรรม และจากการสอบถามคนเฒ่าคนแก่ในชุมชนบอกว่า ลำน้ำเหมืองนี้ มีมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งหมู่บ้านเมื่อหลายร้อยปีแล้ว ลำน้ำเหมืองนี้แยกออกเป็น 2 สาย  ได้แก่ แยกไปทางทิศตะวันออก อ้อมไปทางทิศใต้ของโรงเรียนซึ่งชาวบ้านในหมู่บ้านปิน บ้านกลาง บ้านหลวง บ้านป่าซางคำ ได้อาศัยน้ำในการอุปโภค เช่น ใช้อาบ ซักล้างเสื้อผ้า และใช้ในการกสิกรรม เช่น ปลูกพืชผักสวนครัว เป็นต้น ลำน้ำเหมืองสายนี้จะไหลผ่านทางทิศเหนือของโรงเรียนลงสู่ท้องทุ่งนาของชาวบ้านไปจนถึงตำบลบ้านมาง ส่วนใหญ่อาศัยน้ำใช้ในการทำนา  ทำสวน ทำไร่

                  2.1.2 ลักษณะภูมิอากาศ ลักษณะภูมิอากาศบริเวณโดยรอบโรงเรียน ได้แก่ ฝนฟ้า อากาศ 

           ฝน โดยทั่วไปในฤดูฝน ฝนจะตกตามฤดูกาล มีน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ เนื่องจากพื้นที่ของอำเภอเชียงม่วน มีป่าไม้มาก

           อากาศ สภาพอากาศบริเวณโดยรอบโรงเรียน ในฤดูหนาวอากาศจะหนาวเย็นถึงเย็นมาก มีหมอกหนาทึบเพราะบริเวณรอบโรงเรียนเป็นทุ่งนาและลำน้ำเหมือง ในช่วงฤดูร้อนอากาศจะร้อนอบอ้าวมาก ฤดูฝน ฝนก็จะตกตามฤดูกาล แต่อากาศยังคงร้อนอบอ้าว

                  2.1.3 ทรัพยากรธรรมชาติ จากการศึกษาพบข้อมูลที่เป็นต้นไม้ ดิน ภูเขา แหล่งน้ำ และสัตว์

           ต้นไม้ บริเวณโรงเรียนจะปลูกต้นไม้หลายชนิดไว้โดยรอบสนาม เช่น ต้นพญาสัตตบรรณ ต้นมะขาม ขนุน และหมากเขียว หมากเหลือง ต้นฉำฉา เป็นต้น เพื่อให้นักเรียนได้อาศัยร่มเงาพักผ่อนยามว่าง ซึ่งใต้ต้นไม้จะมีม้าหินอ่อนไว้ให้นักเรียนนั่งพักผ่อน และนักเรียนจะทำงานที่ครูมอบหมาย ในตอนเช้า พักกลางวัน และหลังจากเลิกเรียนแล้ว

ดิน สภาพดิน ของที่ตั้งโรงเรียนและหมู่บ้านเป็นพื้นที่ราบ ดินดี ปลูกพืชผักได้ผลดีเกิดจากการทับถมของสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ดังเช่น เศษไม้ ใบหญ้า และในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ของกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ให้นักเรียนปลูกพืชผักหลายชนิด เช่น กะหล่ำปลี ผักคะน้า ปลูกผักบุ้ง ถั่วฝักยาว ซึ่งผลผลิตที่ได้เป็นที่น่าพอใจ

           ภูเขา อำเภอเชียงม่วนตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบระหว่างหุบเขา ดังนั้น บริเวณโดยรอบอำเภอจึงเป็นภูเขาสูง เช่น ด้านทิศตะวันออกของอำเภอเชียงม่วน มีภูเขาสูงตระหง่าน ยาวตลอดแนว ชาวบ้านมักจะเรียกว่า “ดอยม่อนหลวง” กั้นเขตแดนระหว่าง อำเภอบ้านหลวง จังหวัดน่านกับอำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา ชาวบ้านได้อาศัยเก็บของป่ามาขาย เช่น ผักหวาน หน่อไม้ เห็ดต่างๆ

           แหล่งน้ำ แม่น้ำสำคัญในหมู่บ้านคือ แม่น้ำปี้ ซึ่งต้นน้ำมาจากบ้านปี้ อำเภอบ้านหลวง จังหวัดน่าน เป็นแม่น้ำสายหลักของชาวบ้านปิน บ้านหลวง บ้านกลาง บ้านสบทรายและบ้านป่าซางคำ ไหลไปบรรจบกับแม่น้ำยมที่บ้านแพทย์ ตำบลบ้านมาง อำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา ดังได้กล่าวแล้วว่าโดยรอบบริเวณโรงเรียนจะมีลำน้ำเหมืองที่ทางโรงเรียนได้อาศัยน้ำ
ใช้ในการเกษตร

 

           สัตว์ สัตว์เลี้ยงของชาวบ้านในเขตบริการของโรงเรียน ในปัจจุบันที่ยังคงพบเห็นอยู่ก็คือ โค กระบือ สุนัข สุกร ไก่ และแมว สัตว์ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ ในระยะนี้ที่พบเห็นทั่วไปเป็นจำนวนมากคือ นกปากห่าง นกกระยาง นกเป็ดน้ำ นกเอี้ยง นกเขา นกกรงหัวจุก นกกระจอก ชาวบ้านได้อาศัยนกปากห่าง นกกระยาง จิกกินหอย ปู ทำให้หอยเชอรี่ และปู ลดลงมาก

   

 
 
เชื่อมโยงภายใน
- ทำเนียบบุคลากร
- ข่าวประชาสัมพันธ์จากหน่วยงาน
- อัลบั้มรูปกิจกรรม
- อัลบั้มวิดีโอ
- เอกสารดาวน์โหลด

- เผยแพร่ผลงานวิชาการและบทความที่น่าสนใจ
- ผลงานดีกิจกรรมเด่น
- แผนที่การเดินทาง
- ผู้ดูแลระบบ
โรงเรียนชุมชนบ้านหลวง Chumchon Banluang School
324 ม.3 ต.เชียงม่วน อ.เชียงม่วน จ.พะเยา 56160  เบอร์โทรติดต่อ  054-495098
ติดต่อผู้ดูแล py2chm303@gmail.com
Facebook    rss feed

เว็บไซต์นี้ขับเคลื่อนโดย NKINFOWEB V3 demo